posted on 18 Oct 2009 00:57 by myaids
เบื่อตัวเองที่เวลาอยู่คนเดียวแล้วชอบมานั่งคิดเรื่อยเปื่อยจัง
กลัวตอนนี้จะเอาเชื้อไปติดคนที่เรามีอะไรกันด้วยอ่ะ ไม่อยากเป็นต้นเหตุที่นำพาเชิ้อไปติดคนอื่นน่ะ
กลัว บอกตามตรงว่ากลัวมาก ๆ ๆ ทั้งเพื่อนทั้งแฟน กลัวไปหมด ไหนกลัวที่บ้านจะรู้อีก
เชื่อไหมครับครั้งแรกที่รู้ผล แทบบ้าเลย แต่เก็บอาการเอา ๆ ผลการตรวจที่เอามาจากโรงบาลน่ะ เอาไปเผาทิ้งเลยอ่ะคิดดู
แต่มันก้อดีตรงที่ว่า ทำให้เรา ไม่ต้องมานั่งจ้องผลที่เราเอามาจากโรงบาลน่ะ แบบว่า อ่านรอบนึงเผาทิ้งไป แล้วทำใจให้มานลืมๆว่าติดเชื่อ ตอนนี้กำลังทำใจที่จะไปตรวจหาค่า CD4 อยู่ กลัวอยู่เหมือนกัน กลัวว่าถ้ามันค่าน้อยๆ แล้วกูจาทำไงดีหว่ายังไม่อยากที่จะต้องกินยาในตอนนี้อ่ะ
ตอนนี้พูดได้ตรงๆ ว่ากลัวใจตัวเองเป็นที่สุดเลย
กลัวจะคิดไรแผลงๆ เพราะ ก้อเคยคิดมาแล้วแต่กลัวคนที่รักเรา และอยู่ข้างหลังเราน่ะจะต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย
ที่กลัวอีกอย่างหนึ่งคือ กลัว แฟนจะติดจากเรา เพราะเรานัดเค้ามากมาย ๆ
ก่อนหน้านี้ที่ยังไม่ได้ไปตรวจก้อมีอะไรกันบ่อยมากๆ พอหลังๆ ไม่กล้าเลย ต้องใช้ถุงด้วย แต่คือที่ใจคิดน่ะ เค้าคงติดแน่ๆเลย 100 ก้อให้ 100 เพราะก่อนหน้านั้นเรามีอะไรกันโดยที่ไม่ได้ป้องกัน เพราะว่าผมไม่รู้นี่แหละว่าผมติด ใครจะไปคิดล่ะเพราะผมไม่ได้เปนคนมั่วซะหน่อย เป็นคุณๆ คงจะคิดแบบผมแหละว่า เราไม่ได้มั่ว เราคงไม่ติดไรประมาณนี้ แต่นี่ !! ชักจะโชคร้ายเกินไปสักหน่อยสำหรับผม
ตอนนี้ครอบครัวเริ่มจะตั้งความหวังกะเรา แล้วเพราะใกล้จะเรียนจบ กลัว กลัว ที่จะต้องมา จ่ายเงินค่ารักษาตัวเองแล้วไม่ได้เอาเงินไปช่วยค่าใช้จ่ายทางบ้าน บอกตรงๆ ตอนนี้ เกิดอาการสับสนปนกับคำว่ามึน มาก ๆ ครับ
เหมือนจะพูดไม่ออกเลยครับตอนนี้ บอกใครก้อไม่ได้
ตอนนี้ ความหวังของครอบครัวพังแล้ว เรียนยังไม่จบเลยนะนี่ เฮ้อ กำลังใจ ๆ ๆ อยุ่ไหนหมดว๊า
posted on 12 Oct 2009 12:22 by myaids
....... หลายวันต่อมา เจ้าชายน้อยคิดไม่ออก เจ้าชายน้อยได้แต่นั่งคิดหาวิธีการเอาพิษของจากร่างกายของตน นั่งคิดนอนคิดวันและคืนผ่านไปเรื่อยๆ จนเจ้าชายน้อยอ่อนล้า จนหลับไหลไปในที่สุด เจ้าชายใช้เวลาหลับจากการเหนื่อยล้าเพราะการนึกหาวิธีอยู่หลายวันและไม่ได้กินอะไรเข้าไปเลย ทำให้ร่างกายของเจ้าชายน้อยผอมลง เมื่อเจ้าชายน้อยตื่นขึ้นมาพบว่า ร่างกายของตนเริ่มทรุดโทรมลง จากการที่ใช้ความคิดมากและการไม่ได้กินอะไรเข้าไป เท่าที่เจ้าชายน้อยคิดได้ในตอนนี้คือ การทำให้ร่างกายของตนแขงแรง!! เพื่อที่จะได้ตามหาสิ่งขิงบางสิ่งบางอย่าง หรือใครก้อตามที่จะมาช่วยเจ้าชายได้ เจ้าชายเริ่มการออกกำลังและกินอาหารที่ดีต่อสุขภาพ และที่สำคัญ ตอนนี้เจ้าชายมีดอกไม้ดอกที่หนึ่ง ที่คอยเป็นกำลังใจและเป็นเพื่อนปลอบโยนเจ้าชายตลอดมา แม้ว่าภายในลึกๆ เจ้าชายจะคิดรักดอกไม้ดอกนั้นก้อตามแต่ว่าเจ้าชายในตอนนี้ไม่สามารถจะทำเช่นนั้นได้แล้ว ........
posted on 06 Oct 2009 19:44 by myaids
มีเจ้าชายน้อยองค์หนึ่ง.....
เคยใช้ชีวิตอย่างมีความสุขจนคนที่อยู่รอบข้างมักจะกล่าวคำออกมาด้วยความอิจฉาว่า "ช่างสุขสบายเหลือเกิน" หรือไม่ก็ "ฉันอยากเป็นแบบนั้นบ้าง" เจ้าชายน้อยองค์นั้นเป็นที่รักของคนในครอบครัวเป็นอย่างมาก จนวันหนึ่งที่เจ้าชายน้อยต้องออกเดินทางไปสู่โลกกว้าง
... เจ้าชายน้อยเดินทางไปดินแดนแห่งหนึ่งที่ไม่มีใครเลยที่จะรู้จักได้ บนดาวดวงนั้นมีผู้คนมากหน้าหลายตา ต่างนิสัยที่รอให้เจ้าชายน้อยไปทำความรู้จัก
...คนแล้วคนเล่าในดาวดวงนั้นที่เจ้าชายได้พบปะและทำความรู้จักกันคนพวกนั้น
...เจ้าชายน้อยเดินทางต่อไปดาวดวงอื่นเรื่อยๆ เพื่อเป็นการศึกษาหาความรู้ จนพบดาวดวงหนึ่งไม่ห่างจากดวงดาวที่เจ้าชายน้อยอาศัยอยู่ ชื่อดาวดวงนั้นคือ M57290 ซึ่งเจ้าชายน้อยได้พบกับคนผู้หนึ่งที่ใจดีและมีจิตใจที่งดงามมาก เจ้าชายน้อยได้ไปพักที่ดาวดวงนั้นหลายครั้งหลายครา เพราะเจ้าชายน้อยประทับใจผู้คนบนดาวดวงนี้เป็นอย่างมาก บนดาวดวงนี้เจ้าชายน้อยได้รับความเอ็นดูเป็นอย่างมาก เจ้าชายน้อยไปเจอดอกไม้ดอกหนึ่งเป็นดอกไม้ที่แปลกมากดอกไม้มีก้านที่ยาว มีใบอยู่แค่สี่ใบและมีสีเขียวสดใสน่าชื่นชมเป็นอย่างยิ่ง ดอกมีสีชมพูอมม่วงกลิ่นหอมน่าประทับใจเมื่อแรกเห็น เจ้าชายน้อยทักทายดอกไม้ "สวัสดี เจ้าช่างงดงามเหลือเกินเชียว" ดอกไม้ตอบว่า "ตัวจริงของข้าไม่ได้งดงามอย่างที่เจ้าคิดหรอก" เจ้าชายน้อยไม่ได้ใส่ใจในคำพูดของดอกไม้มากนักเพราะมัวแต่ชื่นชมความงาม จนเวลาล่วงเลยไปเป็นหลายๆเดือน
...จนวันหนึ่งเจ้าชายน้อยจำต้องจากดาวดวงนั้นไปเพราะไปเจอของอยู่สามสิ่ง นั่นคือ กาต้มน้ำ เชื่อกที่ยืดหดได้ และมีดอันแหลมคม
...เจ้าชายน้อยคิดว่ากาต้มน้ำจำเป็นสำหรับเขาเขาจึงตัดสินใจหาวิธีการที่จะได้กาต้มน้ำนั้น โดยการเข้าไปทักทายและทำความรู้จักตามแบบของเจ้าชายน้อย จนไม่นานเจ้าชายน้อยก็รู้ว่า แม้ไม่มีกาต้มน้ำเจ้าชายก้อยังสามารถหาน้ำร้อนได้
...เจ้าชายน้อยเดินทางไปพบของอย่างที่สอง คือเชื่อกที่แสนจะวิเศษที่สามารถยืดหดได้ตามต้องการ แต่แล้วเมื่อได้เชือกมา เชือกนั้นก้อดูเหมือนจะไม่ได้ประโยชน์ต่อเจ้าชายนัก
...เจ้าชายออกเดินทางไปเรื่อยๆ ดาวแล้วดาวเล่า จนได้พบกับมีดซึ่งมีความยาว และแหลมคมเจ้าชายน้อยครุ่นคิดอยู่ภายในว่าหากมีมีดอันนี้แล้วอาจจะช่วยป้องกันอันตรายจากสัตว์รายจากดาวดวงอื่นได้ จึงหามีดนั้นมาครอบครอง เมื่อได้มาแล้วมีดนั้นแสดงความเย่อหยิ่งผยอง คิดว่ามันเป็นมีดที่แหลมคมเป็นที่สุดและหาใครอื่นมีเปรียบไม่ได้ ครั้งแล้วครั้งเล่าทที่เจ้าชายน้อยถูกคมจากมีดนั้นทำร้ายบ่อยๆ จนเจ้าชายน้อยคิดว่ามีมีดไว้ก้อจะมีแต่ทำให้ตัวเจ้าชายเองมีแต่อันตราย จึงละทิ้งมีดนั้นไป
...เจ้าชายน้อยออกเดินทางไปดาวที่อยู่ห่างจากดาว M57290 ไม่มากนักได้พบกับดอกไม้อีกดอกหนึ่ง มีสีชมพูอมแดงมีกลิ่นหอมอบอวนน่าดมเป็นอย่างยิ่ง ดอกไม้ดอกนั้นแนะนำเส้นทางต่างๆให้กับเจ้าชายน้อย บนดาวของดอกไม้ดอกนี้มีเพียงดอกไม้เพียงดอกเดียวที่อยู่บนดาว เจ้าชายน้อยจึงขออนุญาตดอกไม้นั้นมาอยู่กับตนที่ดวงดาวของเจ้าชาย
...เมื่อเวลาผ่านไปเจ้าชายเดินทางไปที่แล้วที่เล่า จนรู้สึกได้ว่าร่างกาบของตนได้อ่อนแอลงทุกขณะอาจจะเกิดเพราะไปโดนพิษจากอะไรบางอย่าง แล้วเจ้าชายน้อยก้อไปที่ดาว M57290 อีกครัง ไปพบดอกไม้ดอกแรกที่เจ้าชายน้อยประทับใจ เจ้าชายเล่าถึงอาการของตนให้ดอกไม้ดอกนั้นฟังเพราะไม่อยากให้ดอกไม้ที่พามาอยู่ด้วยในดาวของตนรับรู้ถึงอาการป่วย ดอกไม้ดอกแรกบอกถึงอาการของเจ้าชายน้อยว่า เป็นพิษจากผู้คน เกิดจากการที่เจ้าชายน้อยเดินทางไปในที่ต่างๆโดยไม่มีเครื่องป้องกันสารพิษเหล่านั้น ดอกไม้ดอกแรกปลอบประโลมใจเจ้าชายน้อย เพราะพิษนี้ไม่มีทางที่จะรักษาได้ ดอกไม้ดอกแรกสัญญาว่า "จะอยู่เคียงข้างเจ้าชายน้อยตลอดไป และจะไม่มีวันทอดทิ้งเจ้าชายน้อยไป"....
...เจ้าชายน้อยกลับไปที่ดาวของตยและใช้ชีวิตกับดอกไม้ดอกที่สองที่มีกลิ่นหอมเย้ายวนใจโดยที่ดอกไม้นั้นไม่รู้เลยว่าชีวิตของเจ้าชายน้อยกำลังสั้นลงทุกขณะ
